AYNAYA BAKMAK

Yaşadığımız toplumun günlük koşuşturmacası içinde savrulup duruyoruz hepimiz. Her birimizin farklı heyecanları, işleri var. Öğrenciler, aileler, çalışanlar, esnaflar, işsizler toplumun bir parçasıyız hepimiz. Ayrı ayrı fertleriz, bireyleriz. Kalabalıkların arasına karışmış, kalabalığa uyum sağlamış fertler. Hızla akan zamanın içinde toplumun genel akışına uymuş, kendisini bile görmeyen, kendisini tanımayan fertler. Aynaya en son ne zaman baktınız? Saçlarınıza, sakalınıza ya da makyajınıza değil, aynada kendinize en son ne zaman baktınız? Gözlerinizden bakıp, gönüllerinize inebildiniz mi? Siz kendi gözlerinizde kendinizi bulabiliyor musunuz? 
Yanlışlarınızı kabulleniyor musunuz? Kendinize itiraflarda bulunuyor musunuz? Ne olursa olsun, yaptığınız ne kadar kötü olursa olsun kabulleniyor musunuz?
Yapamıyoruz malesef olduğumuz gibi görünemiyoruz. Göründüğümüz gibi de olamıyoruz. Evde başka biriyiz, dışarıda başka. Herkes başka tanıyor bizi, herkes gösterdiğimiz yönlerimizi biliyor. Ya sakladıklarımız, örttüklerimiz, kimsenin görmesini istemediğimiz hallerimiz, onlar ne olacak? Herkesten sakladık tamam da kendimizden nasıl saklayacağız? Bizi biz yapan bu hallerin tamamı değil mi? Dilimizin söylediği, gönlümüzün istediği değil aslında. Gönül başka, dil başka içimiz başka, dışımız başka. Aslında kimim ben dediniz mi hiç?
Kim olduğunuzu yeniden bir düşünün lütfen. Sizlerden rica ediyorum aynaya bir bakın, kendinizi kendi gözlerinizle bir izleyin. Kendinizde kendinizi arayın. Lütfen hatırlayın artık sevgiyi. Dünyada olma sebebimizi karşılıksız, çıkarsız can olma onuruyla paylaşmayı, yaşamayı, yaşatmayı hatırlayın artık. İnsan olmanın tadını hatırlayın, sevginin gücüne inanın. Bu inançla bakın aynaya, hakkı görün, kendinizi görün ve kainatı hizmetinize sunulmuş alemleri görün. Lütfen hatırlayın artık sevgiyi ...

AYNAYA BAKMAK Yazısına Yorum Yapınız