Yor­ga­na AŞK Nak­şe­den Adam!..

An­tal­ya Gün­dem Ga­ze­te­si ola­rak unu­tul­ma­ya yüz tut­muş mes­lek­le­ri gün­de­me ge­tir­me­ye devam edi­yo­ruz. Bu hafta yor­gan­cı­lık mes­le­ği­ni enine bo­yu­na ta­nı­tıp, mes­le­ği idame et­ti­ren Cen­giz Duyan’ın ko­nu­ğu ola­ca­ğız.


Cen­giz Duyan. Varoş de­di­ği­miz ma­hal­le­le­rin bi­rin­de, Kepez Çam­lı­bel’de, mü­te­va­zı bir dük­kân­da baba mes­le­ği­ni idame et­ti­ri­yor. Ha­ya­tı­mı­zın vaz­ge­çil­mez­le­rin­den olan yor­gan, döşek, yas­tık ve şilte gibi ürün­le­re yarım asır­lık bi­ri­kim­le­ri­ni ve tec­rü­be­le­ri­ni iş­le­yen bir us­ta­mız. El emeği, göz nuru diye tabir edi­len bir ol­gu­yu aşkla ve sev­day­la yarım asra yakın bir sü­reç­te ürün­le­ri­ne iş­le­miş us­ta­mız. Onun­la yok ol­ma­ya doğru hızla yol alan bu de­ğer­li mes­le­ği­ni ve in­ce­lik­le­ri­ni ko­nuş­tuk, bu mes­le­ğin ya­rı­nı hak­kın­da soh­bet ettik, yok ol­ma­ya yüz tutan bu mes­le­ğin akı­be­ti­ni sor­gu­la­dık.

Mer­ha­ba ustam. Sizi ta­nı­ya­bi­lir­mi­yiz!.
- Ben Cen­giz Duyan. 45 yıl­dır bu mes­le­ği icra edi­yo­rum. Yak­la­şık 12 ya­şım­dan bu güne bu mes­le­ğin içe­ri­sin­de­yim.
Us­ta­cı­ğım. Bu mes­le­ğe ne­re­de ve nasıl baş­la­dı­nız!
- İzmir’de bu mes­le­ğin ka­pı­sı­nı ara­la­dım. Şart­lar beni An­tal­ya’ya yolcu et­ti­ğin­den beri bu­ra­da­yım. Ka­le­içi’nde İdris Us­tam­dan bu mes­le­ğin in­ce­li­ği­ni öğ­ren­dim. O bana bu mes­le­ğin en ince ay­rın­tı­la­rı­nı öğ­ret­ti. Me­ka­nı cen­net olsun.
Yeni ne­sil­le­re bu mes­le­ğin ay­rın­tı­la­rı­nı öğ­ret­me­ni­zi is­te­se­ler ce­va­bı­nız ne olur­du!
- Seve seve bu bi­ri­kim­le­ri­mi ak­tar­ma­ya ha­zı­rım. İnsan gön­lün­de­ki gü­zel­lik­le­ri ve yü­re­ğin­de­ki ışığı ge­lecek ne­sil­le­re ak­tar­dık­ça mutlu olur. Biz­ler işte gel­dik, işte gi­di­yo­ruz. Ar­ka­mız­da bı­ra­ka­bi­le­ce­ği­miz en de­ğer­li miras bu olur­du ve ben bu fır­sa­tı ya­ka­la­dı­ğım an seve seve yar­dım­cı ola­bi­li­rim.
İyi bir ürün­de­ki püf nok­ta­la­rı nedir!
Fab­ri­kas­yon ol­ma­ma­sı şart. El eme­ği­ne rağ­bet kal­ma­dı. İyi pamuk ye­tiş­mi­yor. Pamuk ol­ma­yın­ca elyaf ürün­le­re yö­ne­li­yo­ruz. Teks­til­de de pa­mu­ğun ka­li­te­li ol­ma­sı şart. İnsan­lar hayat şart­la­rı ağır­la­şın­ca fab­ri­kas­yon ürün­le­ri­ne yö­ne­li­yor­lar ve bizim el eme­ği­mi­zin kıy­me­ti­ni ge­nel­de varoş ke­sim­ler­de ya­şa­yan in­san­lar bi­li­yor. Çünkü ya­şa­dık­la­rı ortam ona göre. Ana­dan ba­ba­dan kalma de­ğer­le­re bu böl­ge­ler­de ya­şa­yan in­san­lar daha fazla ilgi gös­te­ri­yor­lar ve özel­lik­le yeni ev­le­nen genç­ler ke­sin­lik­le ka­li­te­li ürün­le­ri­mi­zi ter­cih edi­yor­lar.
Dev­let­ten bek­len­ti­le­ri­niz var mı!
- El­bet­te var, olmaz olur mu!. Fakat dev­le­ti­miz bize ge­re­ken des­te­ği sa­ğol­sun hep ve­ri­yor, verdi de. Biz­le­ri ver­gi­den muaf tuttu ve bu mes­lek­le ha­ya­tı­nı idame et­ti­ren­le­re ko­lay­lık sağ­la­dı. Dev­let­ten en önem­li bek­len­ti­miz bu mes­le­ğin ya­şa­tıl­ma­sı. Bu mes­le­ği icra eden us­ta­la­rın yeni ne­sil­le­re bi­ri­kim­le­ri­ni ak­tar­ma­la­rı ko­nu­sun­da biz­le­rin ön­cü­lü­ğün­de kurs­lar dü­zen­le­me­le­ri­ni is­ti­yo­ruz. Yeni us­ta­lar ye­tiş­me­li ve biz bunun için eli­miz­den gelen yar­dı­mı yap­ma­ya ha­zı­rız.
Bu mes­le­ğin ge­le­ce­ği nedir!
- Ben ço­lu­ğu­mu ço­cu­ğu­mu bu mes­le­ğin sa­ye­sin­de bü­yüt­tüm. Onun sa­ye­sin­de evim­de sıcak çor­bam kay­nı­yor, du­ma­nım tü­tü­yor. Hani der­ler ya, ‘Yağ­ma­sa da akı­yor’ mi­sa­li, işte öyle. Dük­ka­nı­mı aç­tı­ğım zaman ya­rı­nı­mı dü­şün­düm yıl­lar­ca. Şü­kür­ler olsun ge­çi­nip gi­di­yo­ruz. Ancak biz­le­rin, yani bu sa­nat­tan ekmek yiyen us­ta­la­rın ne olur­sa olsun bu mes­le­ğin ge­lecek ku­şak­la­ra ak­ta­rıl­ma­sı için çaba gös­ter­me­si­ni di­li­yo­rum. ‘Bu iş biz­den geçti’ de­mek­le olmaz ve biz­ler ge­le­ce­ği­mi­ze so­rum­lu­yuz.
Çok te­şek­kür­ler Cen­giz ustam. Ha­yır­lı ka­zanç­lar di­li­yo­rum.
- Ben te­şek­kür edi­yo­rum.
 

Yor­ga­na AŞK Nak­şe­den Adam!.. Haberine Yorum Yapınız