“ÖZEL GÖREV”

15.05.2020
325
A+
A-

Silah sesleri yüzünden kulaklarının uğultusu bir türlü dinmiyordu. Daha sessiz bir yerlere kaçmak istemesine rağmen durmadı ve patlama sesleri arasından koşmaya devam etti, çünkü onun özel bir görevi vardı. Az ileride tüm haftasını peşinde koşturduğu kediyi gördü, üstelikte oldukça yakınına gelmişti fakat şimdi olmazdı(!) onun özel bir görevi vardı. Kediyle sürekli aynı yollara sapmalarından onunla aynı yere gidiyor olabileceklerini düşündü, sahiden öyle olmalıydı çünkü tam üzerlerinden üç tane kuş alçak uçuş yaparak ikisini de geç kalmamaları için uyardı, hızlarını artıran kedi ile köpek iki sokak sonra varış noktasına ulaştılar. Burası üst katları harap olmuş, duvarları kurşun izleri ile dolu dört katlı bir binaydı. Özel görev ise birinci katın arka odalarından birinin açık penceresi önünde yerine getirilecekti. Kedi ve köpek açık pencerenin önüne gelerek görev yerlerini aldılar, pencerenin hemen önündeki bodur çalılığa üç tane kuş kondu, az ileriden iki tombul fare açık cama iyice yaklaştı, evin duvarının bitiminde öbeklenmiş bir karınca sürüsü tek sıra halinde pencereye doğru ilerlemeye başladılar ve hemen pencerenin alt başlangıcında durdular. Böylece bütün hayvanlar görev yerlerini almış oldular. Özel görevde oldukları için ne fare kediden ne kedi köpek den nede karıncalar kuşlardan korkmuyorlardı. Hepsi bu özel görev için orada olmalarını nasip eden Rablerine şükür ediyorlardı. Mahir genç bir delikanlı olduğunda hasta zamanlarında onu hiç yalnız bırakmayan beyaz önlüklü kahramanının yanında çalışmaya başladı, görevi, henüz savaşın bitmediği bölgelere ana binadan ilaç taşımacılığı yapmaktı. Bir gün bölgelerden birinde acil morfin ihtiyacı olunca, normal şartlarda Mahir ile en az bir kişiyi de göreve yollarlarken herkesin işi olduğundan ve durumun aciliyetinden yolu ezbere bilen Mahiri tek başına yolladılar. Mahir ilk defa o gün kendiyle gurur duydu. İlaçları teslim ettikden sonra babasından, kalan yanından hiç ayırmadığı bez çantasınıda alarak dönüş yoluna koyuldu. Gülümsüyordu, belkide yetiştirdiği ilaçlar vesilesiyle birçok hasta birazda olsa rahat bir nefes alabilecek, uyuşmuş bedenleri belki biraz olsun uyku ile şarj olacaktı. Sevgili Rabbisi şifa vesilesi olan ilaçları ulaştırmada Mahir kulunu vesile kılmıştı(!) Bu ne büyük şerefti. İşte bunu düşünmek gülümsemesi için yeterli oluyordu. Biraz ileride iki düşman askeri durması için Mahire seslendiler, amaçları babasından kalan bez çantayı kontrol etmekti. Fakat Mahir duyamaz olduğu için arkasından seslenen düşman askerlerinin komutuna uymuyordu. Evlerinin bulunduğu güvenli bölgeye az kala heyecanlanan Mahir koşmaya başlayınca düşman askerlerinden biri şüphelenip silahını çıkardı ve tek kurşunla Mahiri yere serdi. En baştada herşeyin Rabbi Afra kuluna şahitti. Rabbisi Afra kulunun kalbindeki teslimiyeti öylesine tatlı bulmuştu ki onun bu samimiyetine, bu güzelliğine şahit olan mahlukatın sayısını artırmak dilemişti. Böyle bir güzelliğe şahit olmak ne güzeldi(!) şehit olan Mehmet Bey ve oğlu gerçekden kalplerini Rablerinin tatlı bulacağı Kuran ve sünnet çeşmeleriyle beslemeye çalışmışlar, hiç durmadan nefislerinin aşırılıklarını törpülemeyi kendilerine vazife bilmişlerdi, fakat şimdi ikisi hakikat alemindeyken Afra Hanım onlarla değildi belki de sevgili Rableri Mehmet ve Mahir kullarını cennette Afra Hanımla buluşsunlar diye Afra kulunun kalbine saf hakikat olan teslimiyeti nasip etmişti, belkide Afra kulusu gerçektende nefsini törpüleye törpüleye önce kendini bilmiş sonra da Rabbini bilerek teslimiyet ipine sımsıkı sarılmıştı, belki de Rabbisi hiç nedensiz kulunun kalbine teslimiyetini lütfetmişti(!) evet evet buda olabilirdi(!) sonuçta o Rab’di ol der ve olurdu hemde öyle güzel olurdu ki ancak o kadar güzel olurdu. (ALINTI)

REKLAM ALANI
YAZARIN EKLEMİŞ OLDUĞU YAZILAR
21 Mayıs 2020
4 Mayıs 2020
22 Nisan 2020
31 Mart 2020
30 Mart 2020
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.